Witam. Usiądź, dziecko drogie. Jestem Tarnoob. Tarnoob Jedwabislav. Trudno określić moją rasę. Jestem syntetyczny. W dużej części zelektronizowany. Można mnie nazwać eksperymentalną odmianą cyborga. Tak, wiem, że to dziwne, że w barbarzyńskiej karczmie w Ulgak spotykasz kogoś takiego. No cóż, to długa historia.

Nie wiem do końca, skąd właściwe pochodzę. Wykasowali mi to. Wiem tylko, że nie jestem sztuczny w całej rozciągłości. Być może kiedyś byłem trochę bardziej naturalny. Ale to już nie ma znaczenia.

Nie wiem, gdzie mnie doprowadzili do takiego stanu. Ale raczej nie robili tego bez powodu.

Mam chyba wadliwy egzemplarz skóry, bo ma zwyczaju zmieniać często barwę. Czasem jestem blady jak elf z Vori, kiedy indziej "normlany", a kiedy mam zły humor, przypominam goblina.

Pamiętam... Lata siedemdziesiąte, dwunasty wiek po ciszy, Antagarich. Szwendałem się przy boku lordów Harmondale. Najęli mnie jako kanciarza. Prędzej czy później moje długie uszy (czy bardziej: aparaty słuchowe) i jęzor wplątały mnie w intrygę szykowaną na dworze Kastore'a. No cóż... Podlizywałem się mu, w nadziei na uzyskanie dostępu do tajnej wiedzy nt. technologii. Wielu było takich jak ja.

Oglądałeś outro MM7? Tak, właśnie na mnie Kastore wypróbował pierwszy egzemplarz miotacza. Z dużym bólem i ubytkiem w sprawności psychoruchowej, ale przeżyłem. Nie wiem jak. Może miałem wszczepione jakieś zabezpieczenia.

Nie wiem jakim cudem, ale przyjęli mnie do wojska. Dostałem jednego miotacza. Dobrze mi służył. Mam go do dzisiaj.
Ale mimo posiadania 999+1 facetów z miotaczami przegraliśmy tę wojnę. Ognia ostrza armagedonu większość z nas uniknęła, ale całe zapasy broni i fabryki trafił szlag.

Powoli zmieniam zainteresowania. Osiedliłem się w Celeste, gdzie jest mi całkiem dobrze. Chętnie podróżuję do Jaskini Behemota, Kwasowej Groty, Świata Herosów, Akademii Wojny, Niebios, Wspólnoty Bohaterów i tym podobnych miejsc.