Był letni wieczór. Słońce właśnie chowało się za oddalonym o parę minut jazdy lasem i wszystko było skąpane w jego złotych promieniach.
Przy drodze stał czarny koń, a na nim siedział szczupły jeździec - młoda dziewczyna. Ubrana była w wąskie, czarne spodnie i takiego samego koloru, przylegającą do ciała koszulkę na grubych ramiączkach. Na rękach miała wysokie rękawice, ze skóry i ze srebrnymi ćwiekami, a na nogach czarne glany. Znad lewego ramienia wystawała rękojeść miecza, opleciona rzemieniami. Na prawym biodrze widoczny był długi sztylet. Całą postać dziewczyny okrywał czarny płaszcz z dużym kapturem i srebrnym wykończeniem. Spod niego wystawał lekko zadarty nos i długie, rudo-blond włosy zaplecione w warkocz przerzucony na piersi. Błyskały też duże, niebieskie oczy, otoczone czarnymi malowidłami, sięgającymi aż na policzki, spore usta i trzy kolczyki-kółka w uszach. Na szyi błyskały zawieszone na rzemyku, przeróżne wisiorki, w większości wpływające na moce i zdolności. Od ciemnych elementów ubioru wyróżniała się jej bardzo jasna skóra.
Dziewczyna patrzyła jeszcze przez chwilę na Burdorff, wioskę, z której pochodziła i w której ostatnio się zatrzymała, wracając z którejś kolejnej w jej życiu wyprawy. Zaraz jednak ruszyła gościńcem w stronę lasu.
Wiedziała, że gdy słońce zajdzie do końca i zapanuje mrok, wypełzną różne stwory. A ona właśnie na to czekała. Dzięki nim zarabiała na życie – za niektóre dobrze płacili, a z innych przyrządzała różne eliksiry.
Wyruszała na łowy...