Czy znam Nuka? Hm... to jest pytanie. A czy znasz swego przyjaciela? Sądzisz, że tak? Nie wiesz jak bardzo się mylisz. Jego życiorys to ciemna plama na kartach historii. Opowiem więc to co wiem, a myślę, że i tak wiem więcej niż inni.

Nuk urodził się w pięknej krainie Ashan, z ojca człowieka i matki elfki. Gdy miał czternaście lat jego wioskę niespodziewanie najechały demony. Miał szczęście, nie było go w wiosce, był wówczas wraz ze mną na polowaniu. Gdy wróciliśmy nikt już nie żył. Ja załamałam się i wyjechałam do Cintry, Nuk natomiast dowiedział się, że to słynny nekromanta Khox je nasłał. Nuk wiedział ze nie jest jeszcze wystarczająco siln, a na zemstę trzeba jeszcze poczekać. Udał się do Seminarium Chaosu na wyspie Thahbet. Był pilnym uczniem. Po pięciu latach nauki opuścił klasztor i wyruszył do Cintry. Tam go spotkałam. Niczym nie przypominał tego niesfornego chłopaczka z Ashanu. Jego twarz była sroga i zahartowana od nieszczęść - mag Nuk z Thahbet, tak był nazywany. Poznał inne ofiary Khoxa, wyrzutków takich jak on i wraz z nimi wyruszył do jego siedziby. Ponure zamczysko było obsadzone nieumarłymi żołnierzami nekromanty. Najgroźniejszy był sam nekromanta i jego uczniowie, władający groźną magią śmierci. Świadkowie twierdzą, że to była piękna walka, ja jednak nie widziałam w tym nic poza krzykiem żalu i rozpaczy. Sam Nuk nigdy mi o tym nie opowiadał i wolę, żeby tak zostało. Gdy wreszcie wrócił do Ashanu odwiedził groby swoich przodków, ja jednak nigdy nie odważyłam się tam pójść.

Po paru latach trafił do Imperium Jaskini Behemota, tam też jest do dziś - poznał nowych przyjaciół i odnalazł starych.